Metin Eloğlu
Bir Türk şairi.
11 Mart 1927’de İstanbul'da doğdu. 1985’te yine İstanbul’da yaşamını yitirdi. Üsküdar Sultantepe Ortaokulu'nu bitirdi. 1945'te Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’ne girdi. Seyfi Toroy, Bedri Rahmi Eyüboğlu ve Zeki Kocamemi'nin atölyelerinde çalıştı. 1946'da siyasal suçlamayla bir süre tutuklu kaldı.
Akademiden kaydı silindi. "Garip" akımı doğrultusundaki şiirlerinde kendisine özgü bir mizahla dikkat çekti. Daha sonra Varlık, Yaprak, Yenilik, Şiirler Yaprağı, Türk Dili Dergisi'ndeki şiirleriyle genç şairlerin önde gelen temsilcilerinden biri oldu. Şiirinde, toplumsal yaşamı, yeni ve yapay olmayan bir İstanbul argosuyla somutlaştıran bir dil örgüsü kullandı. Üçüncü şiir kitabı "Odun"dan sonra İkinci Yeni'ye yaklaştığı görüldü.
Şiirlerinde imgeyi iyice ön plana çıkardı, sözcükleri düşüncenin egemenliğinden uzaklaştırmaya çalıştı. 1960'lardan sonra İkinci Yeni etkinliğini yitirirken yeni bir arayışa yöneldi. Kapalılığa ve soyuta çok yaklaşan aşırı deneylere girişti. Yazı ve şiirlerinde "Ali Haziranlı", "Etem Olgunil", "Nil Meteoğlu" gibi takma isimler kullandı.
Metin Eloğlu Kitapları
- Düdüklü Tencere (1951, 1962)
- Sultan Palamut (1957)
- Odun (1959)
- Horozdan Korkan Oğlan (1960)
- Türkiye’nin Adresi (1965)
- Ayşemayşe (1968)
- Dizin (1971)
- Yumuşak G (1975)
- Bektaşi Dedikleri (Oğuz Tansel ile birlikte, 1977)
- Rüzgar Ekmek (1978)
- Hep (1982)
- Ay Parçası (1983)
- Önce Kadınlar (1984)
- Yine ve Şiirce (İlk 9 kitaptaki şiirlerle, 1982)